Selektif Mutizm:
Seçici Suskunluk
Çocuk evde rahat konuşurken okul ve diğer sosyal ortamlarda konuşmaktan tutarlı biçimde kaçınma. DSM-5'te anksiyete bozukluğu kategorisinde yer alan — inatçılık değil, klinik bir tablo. Johnson-Wintgens çerçevesinde sliding-in tekniği, kademeli maruz kalma, aile-okul-klinikçi üçgeninde koordineli müdahale. Erken yaşta tanılandığında belirgin yanıt veren bir tablo.
Selektif mutizm (seçici suskunluk), çocuğun evde yakın aile bireyleriyle normal şekilde konuşurken — okulda, akrabaların yanında ya da diğer sosyal ortamlarda konuşmaktan tutarlı biçimde kaçınmasıdır. DSM-5'te anksiyete bozuklukları kategorisindedir. Çocuk konuşabilir; dil becerileri ve fiziksel kapasite korunmuştur — ancak spesifik bağlamlarda anksiyete konuşmayı engeller. "İnatçılık" ya da "kapris" değildir. Tipik başlangıç 3-5 yaş; prevalans %0.7-1.9. Otizm spektrumu ile karıştırılmamalı — selektif mutizm context-specific bir tablodur. Johnson-Wintgens çerçevesinde sliding-in tekniği, kademeli maruz kalma ve aile-okul koordinasyonu kanıt temelli yaklaşımlardır.
📑 İçindekiler
Selektif Mutizm Nedir?
Selektif mutizm (seçici suskunluk), çocuğun belirli sosyal ortamlarda konuşmaktan tutarlı biçimde kaçınması ile karakterize, DSM-5'te anksiyete bozuklukları kategorisinde yer alan klinik bir tablodur. Türkçe literatürde "seçici dilsizlik" ya da "seçici konuşmazlık" terimleri de kullanılır; ancak "selektif mutizm" tıbbi standart olarak yaygınlaşmıştır. Önemli bir anlam ayrımı: "mutizm" tamamen konuşamama anlamına gelmez — çocuk konuşabilir, sadece belirli bağlamlarda konuşmaktan kaçınır.
DSM-5'in 1994'te (DSM-IV) selektif mutizmi davranış bozuklukları kategorisinden anksiyete bozuklukları kategorisine taşıması klinik anlayışın temel kazanımıdır. Önceki anlayış çocuğu "inatçı, kapris yapan" konumda görürken — modern anlayış çocuğun "anksiyete nedeniyle konuşamadığını" merkeze koyar. Bu paradigma değişimi tedavi yaklaşımını doğrudan değiştirir: çocuğa baskı uygulayan, "konuş bakalım" diyen yaklaşımlar terk edilir; anksiyete yönetimi ve kademeli maruz kalma öne çıkar.
Selektif mutizm tipik olarak okul öncesinde — anaokulu ya da ilkokula başlangıçla — fark edilir. Aile sıklıkla "evde gayet rahat ve canlı konuşuyor, anaokulunda hiç ses çıkarmıyor" tarzı bir yakınmayla başvurur. Tablo bir aydan uzun süre devam etmiş ve okul başlangıcının ilk ayı dışındaki dönemde gözlemlenmişse klinik tanı çerçevesine girer. Erken müdahale tablonun kronikleşmesini engellemek için kritiktir.
DSM-5 Tanı Kriterleri
Selektif mutizm tanısı için DSM-5'in altı kriterinin birlikte karşılanması gerekir. Tek bir kriterin varlığı yeterli değildir.
Spesifik Ortamda Konuşmama
Konuşma beklenen belirli sosyal durumlarda (okul gibi) çocuk konuşmaktan tutarlı biçimde kaçınır. Bu kaçınma seçicidir — tüm ortamlarda değil.
Diğer Ortamlarda Konuşma
Ev gibi rahat ortamlarda çocuk normal düzeyde konuşur. Bu kontrast tanının damgasıdır — sadece konuşmama yeterli değil, konuşabildiğini gösterme şart.
İşlevsel Etkilenme
Bu tablo eğitim, mesleki ya da sosyal iletişimde belirgin engellenmeye yol açar. Akademik düşüş, sosyal izolasyon, arkadaşlık eksikliği.
Süre — En Az 1 Ay
Tablo en az bir ay sürmelidir. Okul başlangıcının ilk ayı bu süreye dahil edilmez (geçici uyum süreci kabul edilir).
Bilgi ve Dil Aşinalığı
Konuşmama, konuşulan dilin bilinmemesi ya da o ortamla aşinalığın olmamasına bağlanamaz. Çift dilli çocuklarda dikkatli ayrım gerekir.
Diğer Tanı Dışlama
İletişim bozukluğu (özellikle kekemelik), otizm spektrumu, şizofreni ya da psikotik bozuklukla daha iyi açıklanamaması.
Türkiye bağlamında özellikle yurt dışında yaşayan ya da iki dilli ortamda yetişen Türk aile çocuklarında dikkatli ayrım gerekir. Çift dilli çocuğun yeni dile aşinalık kazanma sürecindeki "sessiz dönem" (silent period) selektif mutizm değildir — normal bir adaptasyon sürecidir; 6 aya kadar uzayabilir. Selektif mutizm tanısı için çocuğun her iki dili de bildiği bağlamlarda kaçınma davranışı gözlenmelidir. Daha fazla bilgi için iki dillilik sayfası.
Selektif Mutizm vs Otizm — Ayırıcı Tablo
Klinik pratikte sıklıkla karıştırılır; ancak iki tablonun klinik özellikleri belirgin farklıdır. Doğru ayrım tedavi yaklaşımını doğrudan belirler.
| Boyut | Selektif Mutizm | Otizm Spektrumu |
|---|---|---|
| Çekirdek Mekanizma | Anksiyete temelli kaçınma | Sosyal iletişim ve karşılıklılıkta kalıcı zorluk |
| Bağlam Etkisi | Belirli ortamlarda kaçınma; evde normal | Tüm ortamlarda benzer profil |
| Evde Sözel İletişim | Normal — yaşa uygun dil | Etkilenmiş ya da yaşa göre farklı |
| Sosyal İletişim Niyeti | Var, ama anksiyete blokesi | Sıklıkla zayıf ya da farklı örüntülü |
| Göz Teması | Genellikle korunmuş (evde net) | Sıklıkla farklı ya da zayıf |
| Sınırlı İlgi/Tekrarlı Davranış | Yok | Var (DSM-5 B kriteri) |
| Duyusal Hassasiyet | Sınırlı (anksiyeteye bağlı olabilir) | Yaygın |
| Birincil Müdahale | Anksiyete temelli davranışsal terapi | Sosyal iletişim ve gelişimsel-davranışsal yaklaşım |
Selektif mutizm ile otizm spektrumu birbirini dışlayan tanılar değildir. Bazı otizm spektrumu vakalarında selektif mutizm benzeri tablo eşlik edebilir; bazı selektif mutizm vakalarında otizm spektrumunun hafif özellikleri bulunabilir. Doğru klinik karar — kapsamlı ayırıcı tanıdan sonra — gerektiğinde her iki tablonun da paralel hedeflenmesi olabilir. Pedopsikiyatri konsültasyonu ve çocuk gelişim uzmanı koordinasyonu kompleks vakalarda standart.
Anksiyete Temelli Etiyoloji
Modern klinik literatür selektif mutizmin anksiyete bozuklukları spektrumunda yer aldığını net biçimde ortaya koyar. Tek bir neden değil, çoklu faktörlerin etkileşimi söz konusudur.
- Mizaç (Temperament): Behavioral inhibition (davranışsal inhibisyon) — Kagan'ın çalışmalarında tanımlanan, yenilik ve yabancı kişilere karşı geri çekilme ve anksiyete eğilimi olan mizaç. Selektif mutizm tanılı çocukların büyük kısmı bu mizaca sahiptir. Genetik temelli kabul edilir.
- Genetik Yatkınlık: Aile öyküsünde anksiyete bozukluğu, sosyal fobi ya da selektif mutizm bulunan çocuklarda risk belirgin artar. İkiz çalışmaları anksiyete bozukluklarının kalıtımının %30-50 düzeyinde olduğunu gösterir.
- Sosyal Anksiyete Komorbiditesi: Selektif mutizm tanılı çocukların önemli kısmında sosyal anksiyete bozukluğu eşlik eder; bazı araştırmacılar selektif mutizmi çocukluk çağı sosyal fobi varyantı olarak yorumlar.
- Travma ya da Stres Faktörü: Bazı vakalarda göç, taşınma, ebeveyn ayrılığı, yakın kayıp gibi stresli yaşam olayları tetikleyici olarak görülebilir. Ancak tüm vakalarda spesifik bir tetikleyici saptanmaz.
- Konuşma-Dil Profili: Bazı selektif mutizm vakalarında hafif dil-konuşma profili farklılıkları (artikülasyon, dilbilgisi) eşlik edebilir. Çocuk "konuşmasının yanlış olacağı" anksiyetesi yaşayabilir.
- İşitsel İşleme: Bazı çalışmalar selektif mutizm vakalarında işitsel işleme farklılıkları gösterir — çocuk kendi sesini yabancı olarak algılayabilir, bu da konuşma anksiyetesini arttırır.
Yaygın bir yanlış inanış — selektif mutizmin mutlaka bir travma sonrası ortaya çıktığıdır. Bu doğru değildir. Vakaların önemli kısmında spesifik bir travma öyküsü yoktur; tablo doğal mizaç ve gelişimsel etkileşimden ortaya çıkar. Aileye "ne olmuş olmalı?" sorusunu sormak suçluluk yaratır ve gerçek mekanizmadan uzaklaştırır. Modern bilgilendirme bu miti çürütüp anksiyete temelli etiyolojiyi net biçimde aktarmaktır.
Değerlendirme Süreci
Selektif mutizm değerlendirmesi çocuğu konuşmaya zorlamadan — çoklu kaynak verisi temelinde yapılır. Klinik pratikte yaygın hata: ilk seansta çocuğu konuşmaya zorlayarak değerlendirme yapmaya çalışmak. Bu yaklaşım anksiyeteyi arttırır ve tedavi başlangıcına zarar verir.
- Detaylı Aile Görüşmesi: Tablonun başlangıcı, hangi ortamlarda konuşmadığı, hangilerinde konuştuğu, aile öyküsü (anksiyete, sosyal fobi), gelişim öyküsü. Çocuk ilk başta seansa katılmadan da değerlendirmeye başlanabilir.
- Confident Talking Profiles: Johnson-Wintgens'in geliştirdiği — çocuğun farklı ortamlarda konuşma rahatlığını puanlayan profil. Hangi ortamda kiminle konuşuyor / konuşmuyor haritalandırılır.
- SMQ (Selective Mutism Questionnaire): Bergman ve ark. Aile ve öğretmen tarafından doldurulan standart anket. Konuşma rahatlığını çoklu bağlamda puanlar.
- Çocukla İlk Tanışma — Defocused Communication: Çocuğa yüz yüze sözel cevap baskısı yapmadan, yan yana etkinlikler — boyama, oyun — etrafında ilişki inşası. Çocuk konuşmaya zorlanmaz; alan kendiliğinden açılır.
- Video Kayıt Talep: Aileden çocuğun evde rahat konuştuğu video kaydının paylaşılması. Çocuk klinikte konuşmazken bile evde konuşmanın gözlenmesi tanı için kritik.
- Dil-Konuşma Profili Değerlendirmesi: Çocuk yeterince rahat olduğunda — aile ile birlikte — yaşa uygun dil değerlendirmesi. Çift dilli çocuklarda her iki dilde değerlendirme.
- Pedopsikiyatri Yönlendirmesi: Şiddetli vakalarda ya da eşlik eden anksiyete bozukluğu şüphesinde çocuk-ergen psikiyatristi konsültasyonu.
- Okul Bilgisi: Sınıf öğretmeniyle aile aracılığıyla iletişim — çocuğun sınıfta hangi davranışları gösterdiği, akranlarıyla nasıl iletişim kurduğu.
Sliding-In Tekniği — Müdahalenin Merkezi
Sliding-in tekniği, Maggie Johnson ve Alison Wintgens'in Selective Mutism Resource Manual çerçevesinde sistematize ettiği davranışsal müdahalenin omurgasıdır. Aşamalı maruz kalma ilkesinin pratik karşılığıdır.
Başlangıç — Güvenli Çift
Çocuk rahat konuştuğu kişi (genellikle ebeveyn) ile sessiz bir odada başlar. Yan yana boyama, kart oyunu gibi etkinlikte sözel iletişim akar.
Üçüncü Kişi Uzakta
Terapist (anksiyete yaratan kişi) odanın uzak köşesinde, kendi etkinliğiyle meşgul. Çocuğa dikkat etmez, göz teması kurmaz. Çocuk ebeveynle konuşmaya devam eder.
Mesafe Azaltma
Terapist yavaşça yakınlaşır — birkaç metreden bir metreye, sonra yan yana oturmaya. Her aşamada çocuğun konuşması korunduğunda bir sonraki adıma geçilir.
Paralel Etkinlik
Terapist artık yan yana, ama hâlâ doğrudan etkileşimde değil. Çocuk ebeveynle paylaşırken terapist dolaylı duyabilir. Konuşma akmaya devam eder.
İlk Sözel Geçiş
Terapist çok düşük baskıyla — örneğin "evet/hayır" gerektiren sorular ya da fısıltıyla cevap — etkileşime girer. İlk sözel temas için ortam hazır.
Doğrudan Etkileşim
Tam sözel etkileşim. Ebeveyn kademeli olarak geri çekilebilir. Çocuk artık terapistle bağımsız konuşabiliyor — modelin başarısı.
Sliding-in tekniğinde en sık görülen hata — aşamaları hızlı geçmektir. Her aşamada çocuk rahat ve konuşmaya devam ediyorsa bir sonraki adıma geçilir; aksi takdirde aynı aşamada kalınır ya da bir önceki aşamaya geri dönülür. "Bu hafta üç aşama ilerleyelim" yaklaşımı tabloyu bozar. Bazı vakalarda tek bir aşama haftalar sürebilir; bazılarında hızlı ilerleme görülür. Çocuğun anksiyete eşiği baz alınır — klinikçinin acelesi değil.
Sliding-in tekniği klinik ortamda bir kişiyle başlar — kademeli olarak diğer kişilere, sonra diğer ortamlara genişletilir. Generalization (genelleme) aşaması özellikle önemlidir: çocuk klinikçi ile konuşabiliyor ama okul öğretmeniyle konuşamıyor olabilir. Bu sebeple sliding-in'in okul ortamına transferi okul iş birliği bileşeniyle sistematik olarak planlanır.
Aile-Okul Koordinasyonu — Üç Ayaklı Müdahale
Selektif mutizm tedavisinin başarısı klinikçi, aile ve okul arasındaki üç ayaklı koordinasyona bağımlıdır. Herhangi bir ayak eksik kaldığında tedavi sekteye uğrar.
- Aile Bilgilendirmesi: Anksiyete temelli etiyoloji açıklanır; "inatçılık" mitinin çürütülmesi. Aile bilgilendirme oturumu ile SPIKES protokolü çerçevesinde paylaşım.
- Aile Eğitimi: Çocuğa baskı uygulamama, "konuş bakalım" dememe, sözel cevap zorlamama, alternatif iletişim biçimlerini kabul etme (yazılı, jest, başını sallama). Ebeveyn eğitimi entegre.
- Defocused Communication: Yüz yüze konuşma baskısı yerine yan yana etkinlik. Çocuk göz teması yapma gereksinimi olmadığında konuşma daha rahat akar.
- Öğretmen Bilgilendirmesi: Aile aracılığıyla öğretmene yazılı bilgilendirme. Sınıfta yapılması ve yapılmaması gerekenler somut paylaşılır. Öğretmen koçluğu kritik.
- Sınıf İçi Stratejiler: Çocuğa sözel cevap baskısı yok, çoktan seçmeli sorma, evet/hayır kartı, jest ile cevap kabulü. Kademeli olarak sözel beklenti arttırma.
- Sınıf Arkadaşı Eşleştirme: Çocuğun rahat hissedeceği bir-iki sınıf arkadaşı belirleme; ikili etkinliklerle sözel iletişim ortamı hazırlama. Sonra küçük grup, sonra tüm sınıf.
- Okul Ziyareti: Klinikçi (aile izniyle) çocuğun okulunu ziyaret ederek öğretmenle koordinasyon kurar. Gerekirse sınıfta gözlem; sliding-in tekniğinin okul versiyonunun planlanması.
- İlerleme İzlemi: Confident Talking Profiles'ın aile ve öğretmen tarafından düzenli güncellenmesi. Hangi kişiyle hangi ortamda konuşma rahatlığı değişiyor — görsel takip.
Program Yapısının 6 Fazı
Aşağıdaki çerçeve selektif mutizm müdahalesinin tipik akışını sunar; çocuğun anksiyete profiline ve yaşına göre fazlar uyarlanır.
- Bütüncül Değerlendirme ve Ayırıcı Tanı DSM-5 kriterleri temelinde tanı. Confident Talking Profiles ve SMQ uygulaması. Otizm spektrum, çift dilli sessiz dönem ve sosyal fobi ile ayırım. Pedopsikiyatri konsültasyonu (gerekirse).
- Aile Bilgilendirme ve Eğitim Anksiyete temelli etiyolojinin paylaşımı, "inatçılık" mitinin çürütülmesi. Aile için baskısız iletişim eğitimi; alternatif iletişim biçimlerinin kabulü.
- İlişki İnşası — Defocused Communication Çocukla yan yana, baskısız etkinliklerde ilişki kurma. Yüz yüze sözel cevap baskısı yapılmaz. Çocuğun klinikçiye karşı anksiyetesi azaltılır.
- Sliding-In Klinikte Johnson-Wintgens 6 aşamalı protokolü ile ebeveyn-terapist köprüsü. Her aşamada çocuğun anksiyetesi izlenir; aceleci geçişten kaçınılır.
- Okul ve Yeni Bağlamlara Genelleme Klinik kazanımın okul ortamına transferi. Öğretmen koçluğu, sınıf arkadaşı eşleştirme, sınıf ziyareti. Okul iş birliği modülü entegre.
- Sürdürebilirlik ve İzlem Confident Talking Profiles düzenli güncellemesi. Yeni bağlamlara (yeni okul, yeni öğretmen, yeni grup) geçişlerde takviye seans. Periyodik izlem; relaps durumlarında hızlı müdahale.
Selektif mutizm erken tanılandığında (3-5 yaş) ve yapılandırılmış müdahale uygulandığında klinik yanıt oldukça iyidir. Vakaların önemli kısmında 6-12 ay yoğun müdahale sonrası belirgin iyileşme gözlenir. Geç tanılanan ve okul yıllarında kronikleşmiş vakalarda süreç daha uzun olabilir; ergen ve yetişkin vakalarda kalıcı sosyal anksiyete bozukluğuna evrilebilir. Bu sebeple anaokulu döneminde fark edilen tablonun derhal değerlendirilmesi modern klinik standarttır.
Sıkça Sorulan Sorular
Selektif mutizm nedir?
Selektif mutizm (seçici suskunluk), DSM-5'te anksiyete bozuklukları kategorisinde yer alan bir tablodur. Çocuk evde, yakın aile bireyleriyle normal şekilde konuşurken — okulda, akrabaların yanında ya da diğer sosyal ortamlarda konuşmaktan tutarlı biçimde kaçınır. Önemli ayrım: çocuk konuşabilir, fiziksel ya da motor engeli yoktur, dil becerileri korunmuştur — ancak anksiyete o spesifik bağlamlarda konuşmayı engeller. "İnatçılık" ya da "kapris" değil — bir anksiyete tablosudur. DSM-5'te 1994'te ayrı bir kategoriye taşınması bu anlayışın klinik kazanımıdır.
Selektif mutizm tanı kriterleri nelerdir?
DSM-5 kriterleri: (1) Konuşma beklenen belirli sosyal ortamlarda (okul gibi) konuşamama; (2) Diğer ortamlarda (ev gibi) konuşma yetisinin korunması; (3) Bu tabloya bağlı eğitim, mesleki ya da sosyal iletişimde belirgin engellenme; (4) Tablonun en az 1 ay sürmesi (okul başlangıcının ilk ayı dışında); (5) Bilgi eksikliği ya da konuşulan dile aşinalık eksikliğine bağlanamaması; (6) Bir iletişim bozukluğu, otizm, şizofreni ya da diğer psikotik bozuklukla daha iyi açıklanamaması. Bu kriterlerin birlikte karşılanması tanı için gereklidir.
Selektif mutizm otizmle karıştırılır mı?
Klinik pratikte sıklıkla karıştırılır ancak iki tablo çekirdek özelliği açısından farklıdır. Otizm spektrumunda sosyal iletişim ve karşılıklılık çekirdek olarak etkilenir — çocuk farklı ortamlarda da benzer sosyal iletişim profili gösterir. Selektif mutizmde ise çocuk evde tamamen normal sosyal iletişim ve dil kullanır; sorun spesifik bağlamlarda ortaya çıkar. Bu "context-specific" tablo selektif mutizmin tanısal damgasıdır. İki tablo birlikte de bulunabilir; bu durumda her ikisinin de hedeflenmesi gerekir. Ayrıntılı klinik ayrım için otizm kategorisi.
Sliding-in tekniği nedir?
Sliding-in tekniği, Maggie Johnson ve Alison Wintgens'in Selective Mutism Resource Manual çerçevesinde sistematize ettiği davranışsal müdahalenin merkezi tekniğidir. Çocuğun rahat konuştuğu kişi (genellikle ebeveyn) ile başlayan etkileşime, anksiyete yarattığı yeni bir kişi (öğretmen, terapist) yavaşça "kaydırılır" — önce odanın uzak köşesinde, sonra yakınlarda, sonra yan yana, sonra direkt etkileşimde. Aşamalı maruz kalma ilkesinin pratik karşılığı. Düzgün uygulandığında çocukta belirgin anksiyete artışı yaratmadan yeni kişilerle konuşmaya geçiş sağlar.
Selektif mutizm hangi yaşta başlar?
Tipik başlangıç 3-5 yaş arasıdır; okul öncesi ya da anaokuluna başlangıçla birlikte belirginleşir. Aile sıklıkla "evde gayet rahat konuşuyor, dışarıda hiç ses çıkarmıyor" yorumuyla başvurur. Erkek ve kız oranı kabaca eşittir (bazı çalışmalarda kızlarda hafif yüksek). Prevalans %0.7-1.9 düzeyinde — nadir görülen bir tablo değil. Erken müdahale önemli; aksi takdirde okul ve sosyal yaşamda kalıcı etki riski artar.
İlaç tedavisi gerekir mi?
Hafif-orta vakalarda davranışsal terapi tek başına etkilidir. Şiddetli, davranışsal terapiye yetersiz yanıt veren ya da eşlik eden anksiyete bozukluğu olan vakalarda çocuk-ergen psikiyatristi konsültasyonu ile SSRI (özellikle sertraline, fluoxetine) düşünülebilir. İlaç tek başına çözüm değildir — daima davranışsal terapi ile birlikte uygulanmalıdır. Bergman ve diğer araştırmacıların çalışmaları SSRI'nin davranışsal terapiye eklendiğinde anlamlı katkı sağladığını göstermiştir. Tıbbi karar her zaman psikiyatri yetki alanındadır.
Aile-okul koordinasyonu neden bu kadar kritik?
Selektif mutizm çoğunlukla okul ortamında belirginleşir — bu sebeple müdahalenin başarısı okul katılımına bağımlıdır. Klinikçi tek başına haftalık 1 seansla sorunu çözemez; öğretmen sınıfta çocuğa nasıl yaklaşacağını öğrenmelidir. Yaygın hatalar: çocuğu sözel cevap vermeye zorlama, sınıf önünde işaret etme, "utanma" yorumu yapma. Doğru yaklaşım: defocused communication (yan yana etkinlik, yüz yüze değil), baskısız iletişim alternatifleri (yazılı, jest, evet/hayır kartı), kademeli sözel yanıt beklentisi. Klinikçi öğretmenle yazılı koordinasyon kurar; gerektiğinde okul ziyareti yapar. Okul iş birliği bileşeniyle entegre.
Selektif mutizm terapisi Salihli ve Manisa'da mevcut mu?
Evet. Hasan Hüseyin Uslu Salihli'de selektif mutizm değerlendirme ve terapi hizmeti sunmaktadır. DSM-5 tanı kriterleri temelinde anksiyete profili çıkarılır; otizm spektrum ile ayırıcı tanı yapılır. Johnson-Wintgens çerçevesinde sliding-in tekniği, kademeli maruz kalma, aile koçluğu ve okul koordinasyonu modülleri uygulanır. Şiddetli vakalarda çocuk-ergen psikiyatristi koordinasyonu sağlanır. Manisa, Turgutlu, Alaşehir, Kula ve Ahmetli'den aileler randevu alabilir; ilk ön telefon görüşmesi ücretsizdir.
Selektif Mutizm Değerlendirmesi için Randevu
Ücretsiz ön telefon görüşmesi · 10-15 dakika · Salihli ve Manisa'da DSM-5 temelinde anksiyete profili ve sliding-in protokolü; aile-okul-klinikçi üçgeninde koordineli müdahale.